Μητρώο: χωριό, μουσείο, προειδοποίηση

Το όνομα του τόπου, τι φαίνεται από τον δρόμο, τι απαγορεύεται χωρίς να σηκώνουμε δάχτυλο. Χωρίς εφευρεμένη λαογραφία. Χωρίς «ανακάλυψε τη μαγεία». Αν δεν ξέρουμε το ωράριο, γράφουμε ότι δεν το ξέρουμε.

Αίθουσες, χρόνος, όροφος, πηγή. Το ωράριο είναι του δελτίου, με ημερομηνία ελέγχου. Δεν γεμίζουμε διάστημα για να βγει γεμάτη μέρα. Το MINAC και το Tropaeum έχουν ήδη οδηγούς επίσκεψης· εδώ δεν τους ξαναγράφουμε.

Μία πρόταση, ένα ρήμα προστακτικής, μία έξοδος. «Μην κατεβαίνεις στα τετράποδα.» «Μην ακουμπάς το κιγκλίδωμα.» Χωρίς μεταφορά. Χωρίς «ιστορία του πάγου».

Λιποβάνικο χωριό διαβασμένο με φωνή φυλλαδίου ακούγεται σαν θέαμα. Πάγος διαβασμένος με φωνή μουσείου ακούγεται σαν αστείο. Αν μια σελίδα ανακατεύει τις τρεις, το σημειώνουμε στη σύνταξη, δεν την «ομορφαίνουμε».