Βραχοσυγκρότημα Murfatlar

Ανακάλυψη

Το συγκρότημα βρίσκεται στη βορειοδυτική πλαγιά του λόφου Tibișir, στη νοτιοδυτική άκρη του Murfatlar, πάνω από την παλιά κοιλάδα Carasu, σήμερα Διώρυγα Δούναβη–Μαύρη Θάλασσα. Το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1957, η επέκταση του λατομείου κιμωλίας αποκάλυψε, μετά από εκρήξεις, μικρό εκκλησάκι σκαμμένο στο βράχο, που ονομάστηκε B1. Οι έρευνες 1957–1962 διευθύνθηκαν από τον Ion Barnea, με Petre Diaconu, Adrian Rădulescu, Radu Florescu και τους αρχιτέκτονες Virgil και Liana Bilciurescu, από το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας Βουκουρεστίου και το μουσείο της Κωνστάντζας.

Ιστορία και χρονολογήσεις

Το Εθνικό Ιστορικό και Αρχαιολογικό Μουσείο Κωνστάντζας χρονολογεί το σύμπλεγμα στον 10ο αιώνα. Στον δεξιό τοίχο της εισόδου B1, με κυριλλικά γράμματα, διαβάζεται «leat 6500», δηλαδή το 992. Στο B4, γραφίτι στα ελληνικά αναφέρει το 982. Ο χώρος είναι ιστορικό μνημείο κατηγορίας Α, κωδικός LMI CT-I-s-A-02585. Η ερευνημένη ζώνη μετρά περίπου 200 επί 50 μέτρα.

Τα έξι εκκλησάκια, τα κελιά, οι στοές και οι τάφοι σχετίζονται με μεσαιωνικό λατομείο κιμωλίας. Τα μπλοκ που αφαιρέθηκαν εδώ χρησιμοποιήθηκαν, επίσης τον 10ο αιώνα, για ανέγερση πέτρινου τείχους στο τμήμα Murfatlar–Valea Seacă. Το σύμπλεγμα λειτούργησε σύντομα, πιθανώς εναλλάξ, όχι όλες οι εκκλησίες ταυτόχρονα.

Αρχιτεκτονική περιγραφή

Τα B1, B2, B3 και B4 είναι σκαμμένα στο μαζίβο κιμωλίας, με πρόναο, ναό και ιερό· τα E3 και E5 βρίσκονται πιο νοτιοδυτικά. Στους μαλακούς τοίχους εμφανίζονται σταυροί, καβαλάρηδες, άλογα, πλοία, λαβύρινθοι και επιγραφές σε κυριλλικά, ρουνικά, ελληνικά και, σπάνια, γλαγολιτικά. Η κιμωλία απολεπίζεται εύκολα, γι' αυτό το μνημείο ήταν πολύ καιρό μόνο εν μέρει σκεπασμένο.

Ο χώρος είναι κλειστός στο κοινό. Το Νομαρχιακό Συμβούλιο Κωνστάντζας ενέκρινε το 2026 έργο συντήρησης, ακόμη σε αναζήτηση χρηματοδότησης. Μην μπαίνετε μόνοι στις σπηλιές και μην σκαρφαλώνετε τις πλαγιές αποκοπής. Η επίσημη φόρμα βρίσκεται στο MINAC.